Zavidovićko područje se sastojalo od 38 naselja koja su 1955. godine ušla u okvir Općine Zavidovići. Međutim u vrijeme popisa iz 1910. ova naselja su bila u sastavu Kotara: Maglaja, Tuzle, Kladnja i Žepča. U popisu stanovništva 1910.godine se prvi put spominju naselja Mustajbašići-Tuk, te Zavidovići-Donji i Zavidovići-Gornji.

Zavidovići se u popisima iz 1879., 1885. i 1895. godine tretiraju kao seosko naselje. Tim naseljem, pod ovim imenom, obuhvaćeni su zaseoci: Alići, Biljačić, Debelo Brdo, Dolina, Džebe, Laguzi, Majdan i Ridžali. Ovi zaseoci su u popisu iz 1910. godine obuhvaćeni pod naseljem: “Zavidovići Donji”. Zavidovići Gornji kao sto se vidi prvi put se spominju 1910. godine i tretirani su kao “Gradsko naselje”, što znaci da austrougarska uprava Zavidoviće, oficijelno, tretira od 1910. godine kao naselje.

Zavidovići Gornji u vrijeme 1910. godine zahvatali su prostor s lijeve strane rijeke Bosne, od željezničkog mosta, preko kojeg je išla pruga u pravcu doline rijeke Gostović, zahvatajući djelimično dio današnjeg naselja Podubravlje, idući pobrđem iznad katoličke crkve, te ravnicu s lijeve strane željezničke pruge do Ćumurane. Tim popisom je iskazano prisustvo 2490 stanovnika na ovom području.

Naselje Potkleče, u vrijeme popisa, prostiralo se od ušća rijeke Gostović u Bosnu, te desnom obalom rijeke Bosne, do ušća rijeke Krivaje u Bosnu. Zauzimalo je i pobrđe gdje se i danas nalazi naselje Potkleče.

Na zavidovićkom području iz popisa iz 1885. godine vidljivo je da je u Zavidovićima bilo 13 svećenika i to 9 hodža i 4 pravoslavna popa kao i jedan učitelj. To je bilo sve od duhovnih i prosvjetiteljskih lica na području današnje zavidovićke općine. Pravoslavni svećenici su bili u Hrgama i Vozućoj-po dvojica a hodže su bile u Garama, Mahoju, Ribnici, Dubravici, Potkleču, Zavidoviću (Džebe) po jedan i u Perovićima (Pašin konak) dvojica. Na zavidovićkoj općini je bio samo jedan učitelj u narodnoj osnovnoj školi u Hrgama – Vukovine.